Biografie
Wie zijn wij?
Wij zijn Johan en Tanja Vandebuerie, 34 en 35 zomers jong. Intussen zijn we dankzij Gods genade reeds 13 jaar gehuwd. Samen met onze twee kinderen, Noah, 8 jaar en Lotte, 5 jaar wonen we in de groene Kempen in de provincie Antwerpen, in de gemeente Westerlo, een plekje dat God speciaal voor ons heeft uitgekozen. Zowel Johan als ik hebben een 'evangelische' achtergrond. In deze gemeenten werd een stevig fundament van het Woord van God in ons leven gelegd, wat we tot op heden als een grote genade en verrijking ervaren.
Johan werd op 18-jarige leeftijd op een krachtige manier door Gods Geest aangeraakt, waarvan ik getuige mocht zijn. Het was op een morgen in 1993. Gods liefde stroomde doorheen zijn ganse lichaam als verfrissende golven. Hij ontving een open visioen over Jezus, Elia en Mozes. God openbaarde ons pas later de betekenis van dit visioen. Johan was zo vol van Gods liefde en besloot om de hele wereld, vooral zijn vrienden, over deze bijzondere liefdevolle ervaring te vertellen. Op dat moment zat Johan in de housewereld en gebruikte hij drugs, waar ik op dat moment nog geen weet van had.
Een jaar later, in 1994, toen ik in mijn tweede jaar zat van mijn bacheloropleiding in de psychologie, ging ik doorheen een diep dal. Ik liep stage op de personeelsdienst van een bank. Mijn studies deden mij nadenken over het doel van mijn bestaan. Door de negatieve stage- en jeugdervaringen had ik de slotsom gemaakt dat het leven of de mens me niets meer te bieden hadden en omgekeerd. In mijn smeekbeden tot God liet Hij me met een duidelijke stem horen dat Hij nog niet klaar met mij was. Ik koos op dat moment om Zijn wil voor mijn leven te zoeken en Hem te volgen, in plaats van mijn eigen wil, want ik wou alleen maar dicht bij Hem zijn. Terstond verliet elke negatief gevoel en elke negatieve gedachte mij en verloor de macht der duisternis zijn grip op mijn ziel.
Hetzelfde jaar kwamen we beiden in een turbulente periode terecht, die een grote impact op ons leven en op onze relatie had. We zochten toen onze toevlucht in de house- en drugswereld, maar hoe langer, hoe meer begon Gods liefde terug aan ons te trekken. Door alles heen bleef God op één of andere manier altijd ons anker en toevlucht. Hij trok ons eruit en bracht uiteindelijk langzaam herstel in onze relaties.
In 1996 besloten we vol passie en overgave in het huwelijksbootje te stappen. Johan liet zich kort voordien dopen in een kerk waar we een jaar voordien waren terechtgekomen. Ons huwelijk zou een nieuwe start met God zijn, want een drievoudig snoer is moeilijk te verbreken, zoals onze huwelijkstekst luidde. In deze gemeente ervoeren we Gods aanwezigheid en genezende kracht zo sterk dat de muren van ons hart steen per steen werden afgebroken. Ons huwelijk kende desondanks heel wat moeilijke perioden. God gaf ons in deze jaren enorm veel inzichten en wijsheid op geestelijk vlak. We verloren op korte tijd vele vrienden, kennissen, collega 's en familieleden door kanker, moord en zelfmoord. Het schudde ons zodanig wakker en we namen er niet langer genoegen mee om zomaar ons leventje verder te leven zoals we deden, want vele zielen gingen verloren voor eeuwig.
In 2001 werd onze zoon, Noah, moeizaam geboren. Vrij snel werd duidelijk dat Noah een bijzonder kind was dat de Heer ons gegeven had. De Heer leerde ons hem lief te hebben en te aanvaarden, omdat Hij hem perfect geschapen had. De thuissituatie en mijn werk in de bijzondere jeugdzorg begonnen echter erg op mij door te wegen en in die periode begonnen de migraine-aanvallen, waarmee ik reeds vanaf mijn 15de jaar kampte, ernstig in frequentie en duur toe te nemen. Ik begon meer en meer afhankelijk te worden van pijnstillers. Tijdens één van de jaarlijkse opwekkingsconferenties in Nederland aanhoorde de Heer mijn smeekbeden en genas Hij mij. Ik zette mijn zware behandeling stop en in 2004 werd uiteindelijk ons Lotte geboren, wat een mooie ervaring was.
Intussen waren we teruggekeerd naar mijn thuisgemeente. Een jonge arts uit onze gemeente was net terug van het TACF (Toronto Airport Christian Fellowship) in Canada om te ontdekken welk plan de Heer met Zijn leven had. Onze vriend kwam hiervan werkelijk veranderd terug! Hij leek iets gevonden te hebben waar we al jarenlang naar verlangden: die eerste passie voor Jezus en Gods vaderhart!
Tijdens een soakingsessie ('soaking' is een Engelse term voor 'doordrenkt zijn', in dit geval doordrenkt worden van Zijn liefde door dicht in Zijn nabijheid te komen om naar Zijn stem te luisteren), we zijn intussen juli 2006, zochten Johan en ik samen Gods aangezicht. Johan zat toen met de prangende vraag of het Gods wil was om volledig zelfstandig in dakwerken te gaan. God antwoordde bevestigend. We ontvingen diezelfde avond ook beiden onze eerste profetie van onze vriend: Johan zou een voorloper zijn, geen gemakkelijke taak, maar God zou in alles voorzien.
We verlangden naar meer en we besloten enkele dagen voor onze 10de huwelijksverjaardag af te reizen naar Dudley in het Verenigd Koninkrijk om er de 'gloryschool' van Patricia King te volgen. Het werd ons mooiste huwelijksgeschenk rechtstreeks uit de hemel! Het was als thuiskomen voor ons. Zij gaf woorden en taal aan wat we doormaakten en altijd van gedroomd hadden. Tijdens de aanbidding ervoeren we Gods majesteit en heiligheid zodanig dat we niet meer op onze benen konden blijven staan en vol ontzag op onze knien vielen. We ontdekten dat ons beeld over God zo beperkt en vervormd was geworden doorheen de jaren. We waren Zijn almacht en onvoorwaardelijke liefde vergeten en hadden Hem in een box geplaatst. Het leek ons altijd een veilige manier geweest te zijn om met onze teleurstellingen om te gaan, maar tegelijk hadden we onszelf onbewust gevangen gezet. De waarheid maakte ons waarlijk vrij! We kregen tijdens deze conferentie ook een bevestiging van onze eerste profetie.
Terug thuis wilden we onze ervaringen van Gods vaderhart en Zijn glorie met anderen delen. Dit strookte echter niet helemaal met de visie van onze gemeente en langs beide kanten werd na gebed en verschillende gesprekken uiteindelijk besloten dat onze wegen zich (tijdelijk) zouden scheiden. Intussen bracht God ons op plaatsen en in contact met mensen die hetzelfde vurige hartsverlangen hadden: meer van God 's glorie in ons en België in vuur en vlam voor de Heer! We gingen later nog verscheidene keren terug naar Dudley en telkens was het een thuiskomen en een herbronning voor ons! We ontdekten daar de kracht van profetie en van het gesproken creatieve woord.
Een lange periode van loutering en beproeving brak toen aan voor ons, met als dieptepunt het plotselinge overlijden van mijn vader in juni 2007. De visie die God ons gegeven had voor België, gaf ons enerzijds een doel en hoop en hield ons in deze periode overeind. Anderzijds zorgde ze voor veel vraagtekens, verwarring, teleurstelling en pijn. God heeft ons op een bijzondere manier doorheen deze periode gedragen en een groepje lieve mensen naast ons geplaatst die ons erdoor gebeden en liefgehad hebben. Dit groepje vormt nu Revival Fires Belgium.
In oktober van hetzelfde jaar gingen we opnieuw naar Dudley. Daar ontvingen we een persoonlijke profetie van Jill Austin: een apostolisch herbronningsplaats in België, met een internationaal netwerk, een plaats waar Gods glorie heerst en Zijn heilzame kracht werkzaam is.
Onze reis in de woestijn was nog niet afgelopen, want de Heer was een stevig en diep fundament in ons aan het leggen, ons vlees ging door Zijn Heilig Vuur en we legden ons leven op het altaar, want we weigerden om terug te belanden in die gevangenis waar we jarenlang in leefden. Jezus ging ons voor en Zijn hand was op ons.
In oktober vorig jaar werden we tijdens de jeugdconferentie 'Battle Cry' in Gent, die door onze 'geestelijke mentoren' georganiseerd was, voor het eerst in onze 'bediening' gezet. We mochten een profetisch woord uitspreken aan een dertigtal jongeren die even hongerig waren naar Jezus dan wij! Wat een genade en vreugde was dat!!
Dit jaar wordt veelbelovend. We hebben in de afgelopen twee jaren al verschillende profetische woorden voor België bewaarheid zien worden! God is getrouw en waarachtig! We kijken vol verwachting uit naar wat Hij in 2010 voor ons land in petto heeft!